Co się znajdzie na karcie do głosowania

Propozycja ma na celu uproszczenie procedury uzyskiwania zgody na wykorzystanie przestrzeni publicznej na potrzeby takich rozwiązań jak podjazdy, donice czy ogródki gastronomiczne przez zniesienie obowiązkowych wysłuchań publicznych oraz odebranie Radzie Miasta prawa do odrzucania zezwoleń na prowadzenie ogródków gastronomicznych przy chodnikach z zachowaniem możliwości wyrażenia opinii przez społeczność lokalną i Radę.

 Głosując na „yes” (Tak), opowiadasz się za przyspieszeniem procedury uzyskiwania zgody na wykorzystanie przestrzeni publicznej z zachowaniem możliwości wyrażenia opinii przez społeczność lokalną.

 Głosując na „no” (Nie), opowiadasz się za utrzymaniem obecnej, dłuższej procedury, obejmującej obowiązkowe wysłuchania publiczne oraz rozpatrywanie wniosków dotyczących ogródków gastronomicznych przez Radę Miasta.

Co oznacza ta propozycja

Propozycja ta zmienia zasady wydawania przez miasto Nowy Jork zezwoleń na wykorzystanie chodników i ulic na potrzeby takich obiektów jak podjazdy dla osób z niepełnosprawnościami, ławki, słupy elektryczne, wiaty przystankowe i ogródki gastronomiczne.

Obecnie właściciele nieruchomości i przedsiębiorcy, którzy chcą korzystać z przestrzeni publicznej, muszą uzyskać specjalne zezwolenie od władz miasta (nazywane „odwoływalną zgodą”). W pierwszej kolejności składają wnioski w Wydziale Transportu (Department of Transportation, DOT) lub Biurze Technologii i Innowacji (Office of Technology and Innovation, OTI). Następnie dany urząd miejski ma obowiązek przeprowadzić wysłuchanie publiczne, a wnioskodawca musi uiścić opłatę za zamieszczenie ogłoszeń w lokalnych gazetach. O sprawie trzeba również powiadomić zarządy społeczności, członków Rady Miasta i prezydentów dzielnic. W przypadku ogródków gastronomicznych przy chodnikach Rada Miasta może zagłosować przeciwko wydaniu zezwolenia nawet po jego zatwierdzeniu przez DOT. Miasto może w każdej chwili cofnąć taką zgodę, a ponadto co rok trzeba za nią wnosić opłatę.

Zgodnie z propozycją wysłuchania publiczne nie byłyby już obowiązkowe, dzięki czemu wiele wniosków można byłoby rozpatrywać bez przeprowadzania takich wysłuchań. Zarządy społeczności, członkowie Rady Miasta i prezydenci dzielnic nadal byliby powiadamiani o złożeniu wniosku i mogliby przekazywać swoje uwagi do DOT i OTI, ale formalna procedura ich rozpatrywania zostałaby uproszczona. Wnioskodawcy nie musieliby już płacić za ogłoszenia w lokalnych gazetach, ale informacje o wnioskach nadal byłyby publikowane w City Record – oficjalnym miejskim biuletynie ogłoszeń publicznych. Ogródki gastronomiczne przy chodnikach byłyby traktowane tak samo jak wszystkie inne obiekty wymagające udzielenia odwoływalnej zgody, co oznaczałoby odebranie Radzie Miasta prawa do odrzucania takich zezwoleń.

Nowa procedura zatwierdzania oraz zniesienie obowiązkowych wysłuchań i etapów rozpatrywania wniosków weszłyby w życie 1 marca 2027 r. i nie obejmowałyby wniosków złożonych wcześniej.

Co się znajdzie na karcie do głosowania

Propozycja ma na celu ograniczenie formalności związanych z realizacją miejskich zamówień przez upoważnienie Rady ds. Polityki Zamówień Publicznych (Procurement Policy Board) do uproszczenia kwestionariusza wypełnianego przez wykonawców. Wprowadza również obowiązek organizowania kwartalnych posiedzeń Rady ds. Polityki Zamówień Publicznych oraz znosi wymóg przeprowadzania wysłuchania publicznego w sprawie obowiązkowego sprawozdania dotyczącego usług świadczonych na rzecz klientów.

Głosując na „yes” (Tak), opowiadasz się za zmianą uprawnień Rady ds. Polityki Zamówień Publicznych – w tym za umożliwieniem jej uproszczenia kwestionariusza wypełnianego przez wykonawców. Poprawka umożliwi również burmistrzowi przekazywanie uprawnień do zatwierdzania niektórych umów.

Głosując na „no” (Nie), opowiadasz się za pozostawieniem obecnych przepisów bez zmian – w tym obowiązku stosowania bardziej rozbudowanego kwestionariusza opracowanego przez burmistrza i kontrolera miejskiego.

Co oznacza ta propozycja

Propozycja zmieni procedurę zawierania umów przez miasto, która określa sposób wybierania firm i organizacji non profit do dostarczania towarów oraz świadczenia usług. Wprowadza również obowiązek organizowania regularnych posiedzeń Rady ds. Polityki Zamówień Publicznych (Procurement Policy Board, PPB), która ustala zasady zawierania umów przez miasto.

Obecnie wszyscy potencjalni wykonawcy muszą wypełniać ten sam szczegółowy kwestionariusz – opracowywany przez Biuro Burmistrza ds. Usług Kontraktowych (Mayor's Office of Contract Services, MOCS) i kontrolera miejskiego – niezależnie od wartości umowy. Zgodnie z propozycją to PPB ustalałaby treść kwestionariusza i mogłaby ograniczyć wymagania wobec niektórych wykonawców (np. mniejszych firm lub w przypadku umów o niższej wartości). W przypadku franczyz i koncesji miejskich takie same uprawnienia miałaby Komisja ds. Weryfikacji Franczyz i Koncesji (Franchise and Concession Review Committee).

Urzędy miejskie, które zawierają umowy na świadczenie usług bezpośrednich, takich jak prowadzenie schronisk, programy szkoleń zawodowych czy usługi dla młodzieży, muszą obecnie przygotowywać coroczny plan dotyczący takich umów. Zgodnie z propozycją nie musiałyby one już przeprowadzać wysłuchania publicznego w sprawie projektu planu, ale nadal byłyby zobowiązane do corocznego publikowania jego ostatecznej wersji.

Obecnie Biuro Burmistrza może przekazywać uprawnienia do zatwierdzania umów dyrektorom ds. zamówień publicznych w poszczególnych urzędach – z wyjątkiem niektórych umów o wartości przekraczającej 5 mln $. Przyjęcie propozycji umożliwiłoby przekazywanie uprawnień do zatwierdzania również takich umów za zgodą komisarza danego urzędu.

Zgodnie z prawem stanowym miasto – zamiast przeprowadzania bezpośredniego wysłuchania publicznego – może obecnie przyjmować uwagi od mieszkańców dotyczące niektórych umów o wyższej wartości. Po przyjęciu propozycji taka możliwość zostałaby wprowadzona na stałe do prawa miejskiego, a PPB decydowałaby, od jakiej wartości umowy wymagane byłoby wyznaczenie okresu na zgłaszanie uwag.

Ponadto PPB nie ma obecnie obowiązku spotykania się w regularnych odstępach czasu. Propozycja wprowadza wymóg organizowania posiedzenia co najmniej raz na trzy miesiące.

Wymóg regularnych posiedzeń PPB wszedłby w życie 1 stycznia 2027 r., natomiast od 1 października 2030 r. PPB mogłaby decydować, od jakiej wartości umowy wymagany jest okres na zgłaszanie uwag publicznych. Wszystkie pozostałe zmiany weszłyby w życie niezwłocznie po zatwierdzeniu wyników głosowania przez wyborców.

Co się znajdzie na karcie do głosowania

Propozycja ma na celu uproszczenie procedury zatwierdzania projektów poprawy bezpieczeństwa na ulicach w celu skrócenia czasu ich realizacji. Umożliwi również szybsze zagospodarowywanie niewykorzystywanych nieruchomości miejskich za zgodą Komisji Planowania Przestrzennego Miasta (City Planning Commission) oraz przyspieszy wynajem powierzchni biurowych na potrzeby pracowników miejskich.

Głosując na „yes” (Tak), opowiadasz się za uproszczeniem procedur zatwierdzania projektów drogowych, zagospodarowania nieruchomości miejskich oraz wynajmu powierzchni biurowych.

Głosując na „no” (Nie), opowiadasz się za utrzymaniem obowiązku konsultacji między urzędami miejskimi w przypadku projektów drogowych, wymogu uzyskania zgody Rady Miasta na zagospodarowanie miejskich nieruchomości oraz prawa Rady do odrzucania umów najmu powierzchni biurowych.

Co oznacza ta propozycja

Przyjęcie tej propozycji zmieni procedury zatwierdzania stosowane przez miasto w trzech obszarach: dużych projektów transportowych (takich jak wytyczanie pasów rowerowych i przebudowa dróg), sprzedaży lub wynajmu niektórych nieruchomości należących do miasta oraz pozyskiwania przez miasto powierzchni biurowych dla swoich pracowników.

Obecnie przed realizacją dużych projektów transportowych – takich jak wytyczanie lub likwidowanie pasów rowerowych i autobusowych – Wydział Transportu (Department of Transportation, DOT) musi powiadomić lokalnych wybranych urzędników oraz zarządy społeczności, a także skonsultować się z Wydziałem Policji (Police Department), Wydziałem Straży Pożarnej (Fire Department), Biurem Burmistrza ds. Osób z Niepełnosprawnościami (Mayor's Office for People with Disabilities) oraz Wydziałem Usług dla Małych Firm (Department of Small Business Services). Przyjęcie propozycji pozwoli doprecyzować obowiązujące przepisy, tak aby DOT – w ograniczonych przypadkach, gdy względy bezpieczeństwa publicznego będą wymagać natychmiastowego działania – mógł rozpocząć prace przed powiadomieniem wybranych urzędników i zarządów społeczności, jeśli uzna dany projekt za konieczny na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa. Ponadto błędy techniczne lub pominięcie obowiązkowych konsultacji nie będą stanowić podstawy do wstrzymania projektu.

W przypadku większości transakcji sprzedaży lub wynajmu nieruchomości należących do miasta Wydział Miejskich Usług Administracyjnych (Department of Citywide Administrative Services, DCAS) ma obecnie obowiązek przestrzegania siedmiomiesięcznej procedury nazywanej Jednolitą Procedurą Rozpatrywania Wniosków dot. Zagospodarowania Przestrzennego (Uniform Land Use Review Procedure, ULURP). Zgodnie z propozycją sprzedaż lub wynajem mniejszych działek oraz zbycie praw do zabudowy na należących do miasta obiektach wpisanych do rejestru zabytków mogłyby być objęte krótszą procedurą, jeśli projekt nie wymagałby sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Ta krótsza procedura – nazywana Przyspieszoną Procedurą Rozpatrywania Wniosków dot. Zagospodarowania Przestrzennego (Expedited Land Use Review Procedure, ELURP) – umożliwia równoległe rozpatrywanie sprawy przez zarządy społeczności i prezydentów dzielnic. Ostateczną decyzję podejmuje w tym przypadku Komisja Planowania Przestrzennego Miasta (City Planning Commission), bez konieczności uzyskania ostatecznej zgody Rady Miasta. Propozycja wprowadziłaby również na stałe program umożliwiający miastu sprzedaż działek nienadających się do zabudowy właścicielom sąsiednich nieruchomości bez przeprowadzania aukcji publicznej. Ponadto zostałby zniesiony wymóg przeprowadzenia wysłuchania publicznego, w przypadku gdy od zatwierdzenia przez Radę Miasta sprzedaży lub nabycia nieruchomości minęły ponad dwa lata.

Obecnie gdy miasto chce nabyć lub wynająć powierzchnię biurową na potrzeby swoich pracowników, wniosek musi przejść procedurę obejmującą powiadomienie właściwego zarządu społeczności i wszystkich pięciu prezydentów dzielnic, wysłuchanie publiczne i głosowanie Komisji Planowania Przestrzennego Miasta oraz rozpatrzenie sprawy przez Radę Miasta, która może odrzucić wniosek większością dwóch trzecich głosów. Propozycja znosi wymóg przeprowadzenia wysłuchania publicznego oraz uzyskania zgody Rady i Komisji Planowania Przestrzennego Miasta. Zamiast tego komisarz DCAS poświadczałby zasadność nabycia lub wynajmu i z wyprzedzeniem powiadamiałby lokalny zarząd społeczności, właściwego członka Rady Miasta oraz prezydenta dzielnicy. Po sfinalizowaniu transakcji DCAS powiadamiałby również Radę Miasta i kontrolera miejskiego.

Większość zmian weszłaby w życie niezwłocznie po zatwierdzeniu wyników głosowania przez wyborców. Wyjątkiem byłoby stałe upoważnienie do sprzedaży gruntów nienadających się do zabudowy, które weszłoby w życie 31 grudnia 2030 r.

Co się znajdzie na karcie do głosowania

Propozycja dotyczy utworzenia centralnego systemu obsługi pozwoleń na budowę w celu uproszczenia procedury ich uzyskiwania. Zakłada również przeniesienie kompetencji w zakresie wydawania pozwoleń dotyczących terenów nadbrzeżnych z Wydziału Usług dla Małych Firm (Department of Small Business Services) do Wydziału Budynków (Department of Buildings) oraz upoważnienie dodatkowych urzędników tego wydziału do wydawania pozwoleń na budowę.

Głosując na „yes” (Tak), opowiadasz się za uproszczeniem procedury uzyskiwania pozwoleń na budowę przez utworzenie centralnego systemu obsługi takich pozwoleń, przeniesienie kompetencji w zakresie pozwoleń dotyczących terenów nadbrzeżnych do Wydziału Budynków oraz upoważnienie dodatkowych urzędników tego wydziału do wydawania pozwoleń.

Głosując na „no” (Nie), opowiadasz się za pozostawieniem obecnych przepisów bez zmian.

Co oznacza ta propozycja

Przyjęcie propozycji zmieni zasady dotyczące obsługi pozwoleń na budowę i zatwierdzania projektów budowlanych przez władze Nowego Jorku. Proponowane zapisy obejmują upoważnienie dodatkowych urzędników miejskich do zatwierdzania projektów budowlanych, wprowadzenie scentralizowanego systemu wydawania pozwoleń na budowę oraz przeniesienie kompetencji w zakresie pozwoleń na budowę na terenach nadbrzeżnych do Wydziału Budynków (Department of Buildings, DOB).

Obecnie komisarz DOB może wyznaczyć tylko ograniczoną liczbę urzędników upoważnionych do zatwierdzania dokumentacji budowlanej. Przyjęcie propozycji umożliwiłoby komisarzowi wyznaczenie dodatkowych urzędników z takimi uprawnieniami, zwiększając liczbę osób upoważnionych do zatwierdzania pozwoleń. W Statucie miasta inspektorzy dzielnic (Borough Superintendent) zostaliby oficjalnie przemianowani na komisarzy dzielnic (Borough Commissioner) – zgodnie z obecnie stosowaną nazwą tego stanowiska.

Obecnie osoby ubiegające się o pozwolenia na budowę muszą składać dokumentację w kilku urzędach miejskich za pośrednictwem odrębnych systemów. Zgodnie z propozycją DOB miałby obowiązek utworzenia do 2030 r. jednego, scentralizowanego systemu do składania wniosków o pozwolenia i zatwierdzania pozwoleń, z którego musiałyby korzystać wszystkie urzędy miejskie.

Ponadto Wydział Usług dla Małych Firm (Department of Small Business Services, SBS) zajmuje się obecnie wydawaniem pozwoleń na budowę niektórych obiektów na terenach nadbrzeżnych – w tym obiektów związanych z żeglugą. Zgodnie z propozycją kompetencje te zostałyby przeniesione z SBS do DOB, ale istniejące pozwolenia i zatwierdzenia pozostałyby bez zmian.

Zmiany te weszłyby w życie niezwłocznie po zatwierdzeniu wyników głosowania przez wyborców. Wyjątkiem byłoby przeniesienie kompetencji w zakresie wydawania pozwoleń na budowę na terenach nadbrzeżnych, które weszłoby w życie 31 grudnia 2030 r. lub z chwilą przyjęcia i wejścia w życie nowych przepisów dotyczących obiektów na terenach nadbrzeżnych.

Co się znajdzie na karcie do głosowania

Propozycja dotyczy ustalenia docelowej kwoty środków, które należy utrzymywać w funduszach rezerwowych – w tym w funduszu na nieprzewidziane wydatki – aby móc reagować na nieoczekiwane trudności finansowe w przyszłych latach, a także wprowadzenia obowiązku opracowania metodologii obliczania wpłat.

Głosując na „yes” (Tak), opowiadasz się za zobowiązaniem burmistrza do opracowania metodologii obliczania wpłat na fundusz na nieprzewidziane wydatki, przy czym wpłaty te podlegałyby zatwierdzeniu w ramach budżetu miejskiego.

Głosując na „no” (Nie), opowiadasz się za pozostawieniem obecnych przepisów bez zmian, bez określania docelowego poziomu rezerw.

Co oznacza ta propozycja

Przyjęcie propozycji umożliwi ustalenie docelowego poziomu oszczędności w miejskim funduszu na nieprzewidziane wydatki i zobowiąże władze miasta do opublikowania planu dotyczącego sposobu zasilania tego funduszu.

W 2019 r. wyborcy przegłosowali powołanie funduszu na nieprzewidziane wydatki (Rainy Day Fund), w ramach którego odkładane są środki do wykorzystania w okresach spowolnienia gospodarczego, w sytuacjach kryzysowych i na wypadek nieoczekiwanych niedoborów dochodów. Obecnie nie ma jednak wymogu odkładania co roku określonej kwoty.

Propozycja zakłada utrzymywanie w funduszu na nieprzewidziane wydatki lub innych funduszach rezerwowych środków w wysokości co najmniej 12% dochodów miasta z podatków uzyskanych w poprzednim roku. Do maja 2027 r. Biuro ds. Zarządzania i Budżetu (Office of Management and Budget) – w porozumieniu z kontrolerem miejskim – opublikowałoby plan określający sposób dokonywania wpłat w przypadku, gdy poziom środków w funduszu byłby niższy od docelowego. Metodologia byłaby aktualizowana do maja 2030 r., a następnie co cztery lata. Wpłaty mogłyby być dokonywane na przestrzeni kilku lat lub pomijane w okresach trudności finansowych i nadal wymagałyby zatwierdzenia przez burmistrza oraz Radę Miasta w ramach standardowej, corocznej procedury budżetowej.

Propozycja zakłada również wprowadzenie na stałe do prawa miejskiego wymogu wynikającego z prawa stanowego, który ogranicza możliwość wypłaty środków do 50% wartości funduszu, chyba że burmistrz poświadczy istnienie istotnych względów finansowych uzasadniających wypłatę większej kwoty.

Zmiany te weszłyby w życie niezwłocznie po zatwierdzeniu wyników głosowania przez wyborców.